Elke dag een draadje is een hemdsmouw in een jaar. Volgens mijn vader een uitspraak die mijn oma (zijn moeder) vaak bezigde. Ik kan het me niet herinneren. Kan me eigenlijk maar 1 kleine momentopname herinneren, was te klein voor echte herinneringen denk ik.

Maar goed, we hadden het over draadjes en mouwen. En daarop verder bordurend kan ik melden dat ik momenteel met 2 soorten draadjes bezig ben. (Zuchtxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6.moet ik nu dat borduurdraadje van de vorige zin ook nog meenemen? Dan zijn xe2x80x98t er opeens al 3xe2x80xa6.gnagna).

1 van mijn draadjes is een echt wollen draadje. Eentje waarmee ik al een poosje aan het breien ben. Garen dunner dan stopgaren in de kleur appeltjesgroen. Het wordt een omslagdoek voor mijn moeder. En dat is dus geen hemdsmouw, maar het vordert wel net zo langzaam. Te weinig tijd, te weinig rust. Maar vanmiddag heb ik er toch weer even tijd voor gehad, terwijl ik zat te wachten in mijn flatje.

Intussen is het schilder-en behangwerk klaar en de vloerbedekking ligt ook al. En het is eigenlijk al heel mooi, ook al is het er voor de rest nog kaal. Er staan zelfs al 2 verhuisdozen in de berging aldaar. Kan de inhoud alleen nog nergens kwijt. Wat dat betreft is er daar voor mij heel even niet zo veel te doen. Maar moest er toch zijn, want ze zouden de scootmobiel komen brengen vandaag. Spannenddddd!!!!

Zou xe2x80x98t me gaan lukken om dat ding die stijle helling naar de fietsenkelder af te rijden? En het parkeren in mijn privxc3xa9-stalling? En dan zou ik ook nog ermee naar mijn ouders rijden om aldaar te eten. Heb tijdens het oefenen op eigen terrein gereden en ook xe2x80x98n stukje stoep en voetgangersdomein, maar het fietspad was nog een soort van onontgonnen gebied voor me. Zou xe2x80x98t me lukken?

Nou, het xc3xads gelukt! De stijle helling, het parkeren, het fietspad, alles. En het voelde zo ontzettend goed! Als iemand me dit anderhalf jaar geleden had voorspeld, dan had ik erom gelachenxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6Meiske op een scootmobielxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6.dacht ut niet!!! Maar tja, toen wist ik nog niet dat ik een tweede herseninfarct zou krijgen en dat ik echt niet meer verder kon lopen dan xe2x80x98n kleine 600 meter. Maar na xe2x80x98n jaar dagelijkse confrontatie wil het wel lukken om dat toch te geloven. En de scoot werd dan ook juichend (zij het in stilte) ontvangen. Geen hemdsmouw, nee, maar wel een heuse scoot!!! Lang leve de mobiele mens! En lang leve de WMO die van mij weer een mobiel mens heeft gemaakt.

De situatie rondom de flat vordert ook langzaam maar gestaag. Dankzij de lieve schatten die me aan alle kanten waar mogelijk helpen. En daardoor ben ik nu eindelijk zover dat ik ben kunnen beginnen met het inpakken van mijn spulletjes.

Vroeger zouden de dingen parallel hebben gelopen. Uurtje naar de doe-xe2x80x98t-zelf-winkel om behang uit te zoeken, uurtje behang plakken, xe2x80x98s avonds nog xe2x80x98n doosje inpakken en tussendoor mensen aansturen, opvangen en misschien ook wel opHangen (tjaxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6..veel tegelijk doen maakte me toen al niet de allervriendelijkste vrouw ter wereld). Tegenwoordig kan ik me dus echt nog maar op 1 ding tegelijk concentreren. Moet ik in de flat wachten op de timmerman die een nieuwe deur moet komen plaatsen? Prima. Maar verwacht dan niet dat ik ondertussen kan nadenken over de kleur die de gordijnen moeten krijgen of wat ik behalve die nieuwe bank nog meer in de woonkamer zou willen plaatsen.

Frustrerend soms, vooral voor mezelf. Want ook al heb ik intussen de situatie zover geaccepteerd dat ik geloof in de noodzaak van een scootmobiel, op sommige vlakken kan ik maar niet aan mijn andere ik wennen. Dat ik opeens tot het ras behoor dat nog maar 1 ding tegelijk kan bijvoorbeeld. Of dat ik, in mijn ogen, simpele dingen als behangen niet meer zelf kan. Niet dat ik zoxe2x80x99n baan niet zou kunnen inpappen en tegen de muur aan zou kunnen plakken hoor. Maar wiebelend op het laddertje, steun zoekend en vindend met mijn kniexc3xabn en xe2x80x98n elleboog, ondertussen de plakkerige baan zo houdend dat ie niet beschadigd en ook niet voortijdig op een foute plek op de muur beland, dxc3xa1t zou ik niet meer kunnen. En al zeker geen 40 keer. Dan zou ik mezelf achter het behang geplakt hebben waarschijnlijk. En met xe2x80x98n beetje pech zou er een nieuwe huurder zijn die dan met alle plezier nog een laagje cement erover heen zou uitstrijken om de bulten te egaliseren.

Maar hoe dan ook, met alle hulp, met frustratie, met huilbuien xc3xa9n lachbuien en met allerlei draadjes begint de boel langzaam duidelijke vormen aan te nemen. De verhuisdatum is intussen echt vastgelegd. De 30e van deze maand zal het gaan gebeuren. Ik verkeer in de luxe situatie dat ik het rustig aan kan doen, de boel hoeft niet meteen helemaal leeg. We zullen dus eerst de allerbelangrijkste dingen verhuizen. Zodat ik echt in de flat kan gaan leven. En daarna ga ik dan in stukjes en beetjes de achtergebleven spullen sorteren, alsnog meenemen, weggeven (de kinderen hebben intussen de leeftijd om langzaam richting een eigen plekje te gaan denken, dus er zal nog wel iets aan die kant gebruikt kunnen worden waarschijnlijk) of aan de rommelmarkt weggeven.

En heel langzaam begin ik vrede te krijgen met elke dag zoxe2x80x99n draadje waar mijn oma het over had. Zou wijsheid dan txc3xb3ch met de jaren komen?!?!?!